Kitchen Burnout: Πώς να το Αναγνωρίσεις και να το Διαχειριστείς

Τι είναι το kitchen burnout

Το burnout δεν είναι κόπωση. Η κόπωση φεύγει με ύπνο. Το burnout είναι κάτι βαθύτερο. Είναι εξάντληση σε τρία επίπεδα ταυτόχρονα: σωματικό, συναισθηματικό και νοητικό.

Στην κουζίνα αυτό σημαίνει ότι ξυπνάς και δεν θέλεις να πας. Μπαίνεις στη βάρδια και τίποτα δεν σε ενδιαφέρει. Κάνεις λάθη που πριν δεν τα έκανες. Και αρχίζεις να αναρωτιέσαι γιατί το επέλεξες αυτό εξαρχής.

Δεν είναι αδυναμία. Είναι αποτέλεσμα. Αποτέλεσμα συνθηκών που δεν αλλάζουν, πίεσης που δεν μοιράζεται και ανθρώπου που δεν ακούγεται.

Τα σημάδια που πρέπει να προσέξεις

Το πρόβλημα με το burnout είναι ότι έρχεται αργά. Ξεκινά με μικρά πράγματα που αγνοείς γιατί "έτσι είναι η δουλειά." Και στο τέλος βρίσκεσαι σε σημείο που δεν γυρίζεις εύκολα πίσω.

Αυτά είναι τα πρώτα σήματα:

• Κόπωση που δεν φεύγει. Κοιμάσαι και ξυπνάς εξαντλημένος. Το σώμα δεν ξεκουράζεται ουσιαστικά.
• Αδιαφορία για το αποτέλεσμα. Σου είναι αδιάφορο αν το πιάτο φύγει σωστά. Αυτό δεν συνέβαινε πριν.
• Αυξημένη ευερεθιστότητα. Μικρά πράγματα σε εκνευρίζουν δυσανάλογα. Η ομάδα σε φοβάται αντί να σε εμπιστεύεται.
• Απόσυρση. Αποφεύγεις επικοινωνία, δεν μοιράζεσαι σκέψεις, κλείνεσαι στον εαυτό σου.
• Σωματικά συμπτώματα. Κεφαλόπονοι, πόνοι, αδυναμία, αυπνίες. Το σώμα λέει αυτό που το μυαλό αρνείται να παραδεχτεί.
• Κυνισμός. Αρχίζεις να βλέπεις τη δουλειά, τους πελάτες και τους συναδέλφους με ψυχρότητα που πριν δεν είχες.

Γιατί η κουζίνα ευνοεί το burnout

Δεν είναι τυχαίο ότι η εστίαση έχει τόσο υψηλά ποσοστά επαγγελματικής εξάντλησης. Η δομή της δουλειάς το ευνοεί.

Πώς να το διαχειριστείς αν βρίσκεσαι εκεί

Πρώτα πρώτα: παραδέξου το. Αυτό είναι το δυσκολότερο βήμα για τους ανθρώπους της κουζίνας. Γιατί έχουμε μάθει να σπρώχνουμε μπροστά. Να αντέχουμε. Να μην παραπονιόμαστε.

Αλλά το να αντέχεις όταν το σώμα και το μυαλό σου φωνάζουν σταμάτα δεν είναι δύναμη. Είναι άρνηση.

• Μίλα. Σε κάποιον που εμπιστεύεσαι. Συνάδελφο, φίλο, οικογένεια. Η απομόνωση επιδεινώνει τα πάντα.
• Πάρε χρόνο. Αν μπορείς, πάρε μέρες. Όχι για να σκεφτείς, αλλά για να σταματήσεις να σκέφτεσαι. Ο εγκέφαλος χρειάζεται πραγματική ανάπαυση.
• Αξιολόγησε το περιβάλλον. Το burnout συχνά δεν είναι θέμα εσένα. Είναι θέμα του χώρου που δουλεύεις. Αν ο χώρος δεν αλλάζει, ίσως χρειαστεί να αλλάξεις εσύ χώρο.
• Βάλε όρια. Πράγμα που κανείς δεν σε δίδαξε στην κουζίνα. Αλλά είναι αναγκαίο. Δεν μπορείς να αποδίδεις αν δεν φροντίζεις τον εαυτό σου.
• Ζήτα βοήθεια από ειδικό. Αν τα συμπτώματα επιμένουν, ένας ψυχολόγος ή σύμβουλος μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά. Δεν είναι πολυτέλεια. Είναι φροντίδα.

Ο ρόλος του chef: να χτίζεις κουζίνα που δεν καταστρέφει

Αν είσαι σε θέση ηγεσίας, το burnout της ομάδας σου είναι και δική σου ευθύνη. Όχι γιατί είσαι υπαίτιος για κάθε προβλήματα. Αλλά γιατί έχεις τη δυνατότητα να δημιουργήσεις συνθήκες που δεν οδηγούν εκεί.

Το να βλέπεις έναν μάγειρα να "σπάει" και να μην κάνεις τίποτα γιατί "έτσι είναι η δουλειά" δεν είναι ηγεσία. Είναι αδιαφορία.

• Παρατήρησε. Η αλλαγή στη συμπεριφορά ενός ανθρώπου είναι σήμα. Μάθε να το διαβάζεις.
• Μίλα πρώτος. Μην περιμένεις να έρθουν σε σένα. Ρώτα πώς είναι. Και άκου πραγματικά.
• Μοίρασε το φορτίο. Όταν ένας άνθρωπος σηκώνει πολλά για πολύ, θα σπάσει. Βεβαιώσου ότι η κατανομή είναι λογική.
• Αναγνώρισε δημόσια. Ένα "καλή δουλειά" μπροστά στην ομάδα κάνει περισσότερα από ό,τι νομίζεις.
• Δημιούργησε χώρο για επικοινωνία. Αν η κουλτούρα σου επιτρέπει στους ανθρώπους να πουν "φτάνω στα όριά μου", θα σώσεις καριέρες και ταλέντα.

Η επιστροφή μετά το burnout

Μπορείς να επιστρέψεις. Πολλοί έχουν. Αλλά η επιστροφή δεν είναι απλώς ξεκούραση και μετά πίσω στα ίδια. Αν επιστρέψεις στις ίδιες συνθήκες, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο.

Η πραγματική επιστροφή περιλαμβάνει αλλαγή. Στον χώρο, στον ρόλο, στις προτεραιότητες, στον τρόπο που ορίζεις τη δουλειά σου. Και κυρίως στον τρόπο που βλέπεις τον εαυτό σου μέσα σε αυτή.

Η κουζίνα αξίζει να αγαπάς. Αλλά πρέπει να σε αφήνει να αναπνέεις.

Άφησε το σχόλιό σου